W armii coraz mniejsze znaczenie ma uzbrojenie i stan liczebny żołnierz.  Coraz ważniejsze staje się szybkie przekazywanie informacji i coraz lepsze wykorzystywanie zasobów. Korzyści z komputerów i zastosowania informatyki w łączności czerpią wszyscy zarówno szeregowi żołnierze jak i generałowie. Centrum wymiany informacji znajduje się w dowództwie brygady. Do ego miejsca spływają informacje od jednostek w terenie, samolotów szpiegowskich, satelitów itp. Dane w tym miejscu są integrowane z systemem który umożliwia trójwymiarowe analizowanie informacji, są to mapy 3D. W wojsku podstawom sposobem komunikacji jest protokół TCP/IP, a dane płyną przez sieci bezprzewodowe zbudowane na standardzie ATM i WiMAX. Oba standardy umożliwiają łączność na 50 kilometrów o przepustowości 54Mb/s. Aby przesłać dane do wyższego szczebla trzeba skorzystać z łączności satelitarnej. Bataliony i kompanie natomiast korzystają z sieci radiowych o transferze do 0,5 Mb/s. Warto wspomnieć że standard WiMAX został opracowany na potrzeby cywilne. Jednak w cywilu ten rodzaj sieci dopiero zostaje rozpowszechniany jako wariant popularnego Wi-Fi. Jeśli między punktami łączącymi się nie ma przeszkód terenowych to tak jak wcześniej wspomniałem jest możliwość połączenia się nawet na 50km. Punkty te powinny pozostać w momencie połączenia w bezruchu. Jednak można z tego standardu korzystać także w terenie zabudowanym raz w pojazdach poruszających się. Jednak wtedy dystans między punktami które się łączą może zostać skrócony do kilku kilometrów. Do nadawania możliwe jest wykorzystanie standardowych anten, dzięki temu wojsko może wykorzystywać cywilna infrastrukturę w niezauważalny sposób. Przeciwnik może bez trudu dysponować tym samym sprzętem i przechwycić transfer danych. Dlatego sieci te muszą bć dobrze zabezpieczone. Dlatego zostało wprowadzone dodatkowe szyfrowanie, zarówno informacji jak i kanału służącego do porozumiewania się. Wojsko wykorzystuje także najnowsze standardy do budowy urządzeń najnowszego typu. Omawiany rodzaj sieci radiowej ma się w przyszłości stać standardem wojskowego radia. Ma to być tak zaprogramowane by żołnierz w razie potrzeb mógł bez problemu włączyć się do cywilnej sieci komórkowej czy też naziemnej.  Największą różnicą w sprzęcie jest to że ten wojskowy w przeciwieństwie do cywilnego ma być bardziej odporny  i niezawodny. Dlatego wszystkie urządzenia poddawane są morderczym testom w bardzo trudnych warunkach, tak by sprzęt nie zawiódł na polu walki, w kurzu i błocie.

W BIOS-ie naszego komputera znajdziemy kilka fajnych ustawień dzięki którym możemy przyśpieszyć jego pracę, bądź też ustawić większą oszczędność energii. Wiele osób nie słusznie boi się grzebać na niebieskim ekranie ponieważ boi się ze coś popsuje. A wystarczy być uważnym i pamiętać co Si zmieniło by w razie potrzeby móc zmienić na poprzednią wartość. Pierwszą z ważniejszych opcji jest aktywowanie stanu wstrzymania – ACPI Suspend mode, ACPI Suspend type Standby mode. Nasz PC może pracować w kilku trybach. Standardowa praca w Windows to S0. Kolejny tryb to S1 w nim możemy przerwać pracę, a następnie szybko znowu się uruchomić, jest to tryb S1. Jest jeszcze jeden tryb – oszczędny o nazwie S3. Standardowo ustawionym trybem jest S1, teoretycznie przywraca on szybciej system do działania, jednak ma minus czyli pożera więcej energii. Dobrym rozwiązaniem jest ustawienie opcji S1&S3 wtedy to system operacyjny decyduje na jaki tryb przestawić komputer. W trybie S3 są wyłączane wentylatory które działają w stanie wstrzymania. Uruchomienie następuje po naciśnięciu wyłącznika komputera. Jednak w tym stanie komputer zużywa i tak sporo energii, nieznacznie mniej niż jak by był normalnie włączony. Kolejnym parametrem na który warto zwrócić uwagę to taktowanie automatyczne CPU. Zależnie od producenta płyty głównej opcje te mogą się nazywać: CIE suport, CIR Function, Cool’n’Quiet Cool’n’Quiet control. Dzięki temu jest możliwe zmniejszenie taktowania procesora jeśli ono nie jest w danym momencie w pełni wykorzystywane. Dzięki temu zmniejsza się zużycie energii oraz wydzielanie ciepła. Wtedy to wentylatory zwalniają i umożliwiają cichsza pracę komputera. Jeśli mamy płytę z procesorem Intel to wybieramy opcję Enabled zaś jełki mamy procesor AMD to Auto. Pracę procesora możemy tez kontrolować ręcznie. Służą do tego opcie: Ratio CMOS setting, CPU Multipier, CPU Frequency Multiple. Częstotliwość pracy procesora zależy od dwóch rzeczy, pierwszą jest taktowanie zegara a drugą mnożnik. Większość płyt głównych daje nam możliwość obniżenia mnożnika. Taki krok zwiększa także ciszę ponieważ wentylatory zwalniają i tak nie hałasują. Mamy też możliwość bezpośredniej zmiany napięcia na procesorze. Standardowe ustawienie to Auto. Zdarza się że po podkręceniu komputer pracuje mało stabilnie, mamy wtedy możliwość podniesienia mu napięcia co w większości przypadków powoduje unormowanie jego pracy. Do poznania napięcia z jakim pracuje nasz procesor może nam posłużyć bardzo popularny program CPU-Z. Granica do jakiej nie woln zwiększać napięcia jest 10%. Powyżej tej granicy narażamy procesor na uszkodzenie.  Wielu producentów płyt głównych umożliwia podkręcanie automatyczne niezależne od aktualnego wykorzystania procesora. Dzięki tym ustawieniom możemy zwiększyć wydajność o 10 a nawet 20%. Jesteśmy na tym etapie gdy może pójść coś nie tak i system nie chce się uruchomić po jakiś naszych modyfikacjach. Jedynym wyjściem może okazać się reset pamięci BIOS. W tym celu odłączamy komputer od napięcia i zdejmujemy obudowę. Następnie przesuwamy odpowiedni przełącznik lub zakładamy zworkę, miejsce przełącznika lub zworki najczęściej znajduje się w pobliżu baterii na płycie głównej, w celu dokładnego miejsca położenia należy sięgnąć do dokumentacji płyty głównej. W BIOS mamy tez możliwość szybszego ładowania systemu, opcja jaka nas interesuje to Quick Booting lub Quit Boot. Dzięki tej opcji możemy pominąć wykrywanie dysków twardych i sprawdzanie pamięci podczas uruchamiania systemu operacyjnego. Aby wszystko działało szybciej można tez wyłączyć nieużywane urządzenia. Jeśli nie podłączamy do płyty głównej żadnych dodatkowych urządzeń to możemy z powodzeniem wyłączyć kontrolery. Skróci się uruchamianie komputera gdyż nie będą wyszukiwane urządzenia na tych interfejsach których w rezultacie nie ma. Jest tez jedna procedura która ma wpływ na szybkość działania a raczej ładowania naszego Windowsa. BIOS podczas uruchamiania sprawdza czy kabel sieciowy jest prawidłowo podłączony. Opcja która za to odpowiada to POST Check LAN Cable, LAN Cable Status. Jeśli nie jest nam potrzebne takie sprawdzenie to można ustawić Disabled.  Inna ciekawą możliwością jest  automatyczny rozruch komputera. Możemy np. ustawić by komputer o jakiejś godzinie sam się uruchomił. Odpowiednie ustawienia są w : Power On/Resume By RTC Alarm, Power On Source Timer. W BIOS możemy też podkręcić pamięć naszego komputera szukamy opcji Configure DRAM Timing by SPD oraz DRAM Timing Setting. Aby z pamięci wycisnąć większą wydajność możemy odznaczyć opcję Auto, podczas której parametry pracy są sczytywane bezpośrednio z pamięci RAM i sami możemy skrócić okresy opóźnienia o jeden każdy. Najważniejszą opcją w BIOs-ie jest ustawienie z którego dysku czy też innego napędu ma się nasz komputer uruchamiać. Ustawień dokonujemy w Boot Device Priority, Boot Order, Boot Sequency.

Jełśi chodzi o filmy to już od jakiegoś czasu króluje Blu-ray który pokonał DVD i HD-DVD. Warto więc dowiedzieć się paru szczegółów na temat tego formatu. Pojemność płyt w nowej technologii może dochodzić do 50GB, dzięki czemu możemy na niej nagrać obraz i dźwięk który nie będzie gorszy od kinowego. Obraz może być wyświetlany w rozdzielczości 1920×1080 z transferem około 4oMb/s, porównując to do DVD to mamy 4 razy lepszą wydajność. Ale Blu-ray to nie tylko lepsza jakość ale i nowe funkcje, przykładem może być obraz w obrazie. Tle obraz, ale i dźwięk uległ zmianie dzięki zastosowaniu nowych kodeków audio. Największą wadą nowej technologii jest potrzeba zakupu odtwarzacza. Jesnak to nie wystarczy bowiem będzie nam potrzebny telewizor lub projektor który będzie miał złącze HDMI. Dzięki temu będziemy w stanie przesyłać obraz z zabezpieczonych płyt cyfrowo. W przypadku komputera jest tak samo potrzebujemy monitor  z portem HDMI lub interfejs DVI z HDCP. Kolejnym elementem jest karta graficzna która musi obsługiwać HDCP. Ceny tych urządzeń są wysokie, a jeśli mówimy o skompletowaniu całości to niestety ale będzie to sporo kosztowało. Jeśli chodzi o samodzielne odtwarzacze Blu-ray najbardziej popularne są konsole PlayStation3. Sony ciągle pracuje nad swą konsolą ponieważ jest ona bardzo popularna. Poprawki są dostępne poprzez aktualizację firmware’u. Dlatego urządzenie to jest bardzo odporne na czas. Ceny odtwarzaczy komputerowych są znacznie niższe, urządzenie takie można już kupić za niecałe 400zł, jednak nie posiadają one funkcji nagrywania która bardzo by się przydała w komputerze, ta jest dostępna dopiero w urządzeniach za ok. 700zł. Ważnym aspektem podczas zakupu takiego urządzenia jest jego wyposażenie dodatkowe. Ważne by współpracował on z telewizorem HD – 1080p. Jeśli chodzi o zabezpieczanie płyt Blu-ray to zostały one złamane jednak nie do końca. Najbardziej popularnym systemem jest AACS, system ten gwarantuje że film może być odtwarzany tylko za pośrednictwem interfejsu HDMI. W sieci Internet dostępne są programy które łamią zabezpieczenia pojedynczych płyt.  Używając tych aplikacji można bez problemu przegrać film z takiej płyty na dysk twardy naszego komputera. A z HDD odczytamy nagranie za pomocą odtwarzacza do Blu-ray. Najbardziej znanym jest PowerDVD Ultra. Są jeszcze inne mechanizmy takie jak możliwość wprowadzenia odtwarzacza na czarną listę o ile odtwarza on piraty.

Przed instalacją systemu Windows Vista warto sprawdzić co będzie nam działało a co nie. Aby nowy system operacyjny działał bez problemu musimy dysponować procesorem z taktowaniem minimum 1GHz i 512 MB pamięci. Natomiast jeśli chcemy pracować komfortowo to parametry te należy podwoić do tego warto mieć porządną kartę graficzną ze względu na wymagania jakie ma interfejs Aero, ale nie musimy z niego korzystać jeśli nie mamy ochot. Warto też zastanowić się przed instalacją czy nie będzie problemów z takimi urządzeniami jak monitor czy drukarka. Najbezpieczniejszym sposobem jest instalacja nowego systemu wraz ze starym sprawdzonym XP. Warto tak zrobić aby nie było niemiłych niespodzianek. Wszelkich informacji udzielają producenci sprzętu na swoich stronach internetowych, warto więc zajrzeć i sprawdzić czy są dostępne nowe wersje sterowników, już przed rozpoczęciem instalacji Visty. System ten znany jest z problemów które w niektórych obszarach są dość poważne w innych natomiast system świetnie daje sobie radę. Jeśli chodzi o płyty główne to raczej nie powinno być problemów, chipsety dobrze radzą sobie z Windowsem Vista. Jeśli ammy płytę na której znajduje się chipset VIA to należy dokonać aktualizacji poprzez pobranie i zainstalowanie pakietu VIA Hyperion Pro Driver. Dzięki temu nasze złącze AGP będzie działało sprawniej, wprowadzono też w tym pakiecie kilka drobniejszych poprawek które warto zainstalować. W niektórych płytach głównych z chipsetem SIS mogą wystąpić problemy z obsługa standardu SATA. Warto sprawdzi an stronie producenta czy nie ma jakiegoś aktualnego pakietu który naprawi ten błąd. Jełsi chodzi o monitory to nie powinniśmy mieć z nimi żadnych problemów, Vista pracuje dobrze z każdym modelem. W przypadku kart graficznych Nvidia oferuje dobre sterowniki standardowe podobnie jak konkurent czyli ATI. Dzięki aktualizacji wszystko powinno działać bez problemów. Rozważając działanie takich urządzeń jak Wi-Fi to można mieć do tego trochę uwag. W sieci dostępna jest lista urządzeń z którymi nie powinniśmy mieć żadnych problemów. Jednak na liście są tylko nowe adaptery Wi-Fi a co jeśli mamy starszy? W obecnej chwili musimy przeglądać WWW i szukać an stronach producentów, jednak możemy mieć szczęście bowiem system operacyjny jakim jest Vista posiada zintegrowane sterowniki do sprzętu takich firm jak D-Link itp. W przypadku drukarek nie powinniśmy mieć żadnych problemów by działały one poprawnie.

Żadna z firm nie jest dostatecznie zabezpieczona aby nie dało się skopiować jej produktów.  Choć producenci multimediów czy też oprogramowania poświęcają temu aspektowi coraz więcej czasu. Podobnie jest portalami muzycznymi które chronią swe utwory dzięki technologii DRM, jest to system praw autorskich do odtwarzania utworów. Jak by tak nie było to firmy fonograficzne nie pozwalały by na udostępnianie utworów. Zabezpieczania przed kopiowaniem znajduj as się praktycznie na każdej płycie z filmem. Ale zabezpieczenia płyt DVD już dawno zostały złamane przez hakerów. Podobnie jest z płytami HD i blu-ray. Mimo tego że wydano na zabezpieczenia grubą kasę to nie były one wielkim wyzwaniem dla hakerów. W wyniku tych działań osoby które korzystają z legalnych kopii muszą inwestować w zaawansowany sprzęt i najnowsze rozwiązania. Innym wyjściem jest zakup dobrej kopii pirackiej, wtedy często możemy nie musimy inwestować w drogi sprzęt. Taka sytuacja jest mniej korzystna dla legalnych użytkowników. Cała sytuacja wyglądała by inaczej gdyby producenci reagowali szybciej, bowiem hakerzy są dobrzy  w tym co robią, a opóźniona reakcja im sprzyja. Jeśli chodzi o DRM to można te mechanizmy obejść. Chyba nikomu nie trzeba przedstawiać portalu iTunes którego właścicielem jest Apple. System zabezpieczeń praw autorski czyli DRM w tej firmie nazywa się FairPlay. Jednak bez problemu zakupioną piosenkę na tym portalu wypalimy na dowolne płcie CD. Cyber przestępcy z powodzeniem rozpracowali zabezpieczenia tego portalu dzięki czemu użytkownicy nie musieli ponownie kodować utworów co powodowało straty w jakości. Jednak Apple przystąpiło do kontrataku i poprawiło zabezpieczenia które wkrótce ponownie zostały złamane i tak w kółko. Microsoft też nie śpi i kilka lat temu oświadczył że posiada zabezpieczenia DRM bardzo dobrej jakości. Chwile później w sieli jeden z hakerów opublikował program który z zabezpieczeniami tej firmy upora się w kilka sekund. Wszystko to spowodowało że koncerny przemysłu muzycznego zaczęły wątpić w skuteczność DRM. Zerknijmy na filmy która najczęściej są zabezpieczane za pomocą systemu AACS, dodatkowo drogę od sprzętu do skrzepu zabezpiecza system HDCP. Dzięki tym krokom użytkownicy komputerów narażani są na nowe koszty bo przecież musza mieć kartę zgodną z HDCP. Monitor także musi być odpowiedni a i komputer musi mieć sporą moc obliczeniową.

Internet swe początki AM w czasach gdy Stany zjednoczone i Związek Radziecki prześcigały się w rozwoju technologicznym, ale nie tylko. Pierwszą sieć utworzono w 1958 roku przez ARPA, była to organizacja która miała się zajmować tym kierunkiem rozwoju. Sieć ta łączyła radary które były rozmieszczone na terytorium stanów. Sieć ta nazywamy Arpanetem i pierwotnie do niej były podłączone tylko wojsko i instytuty badawcze. Ale z upływem czasu do sieci zaczęły przyłączać się uniwersytety. W miarę postępu problem zaczęła stawiać technologia, bowiem dane były przesyłane w systemie zamkniętym do momenty gdy wprowadzono protokół TCP/IP. Dzięki temu możliwe było komunikowanie się sieci miedzy sobą. Mniej więcej w tym czasie zaczęło tez pojawiać się określenie Internetu. Kolejnym krokiem było wprowadzenie znaków narodowych pl, de itp. W tym samym czasie Tim Berners-Lee pracował nad tekstem w sieci czyli nad WWW.  Ten sam człowiek w późniejszym czasie założył organizację W3C która do dziś pomaga Webmasterom. Jeśli chodzi o rozwój Internetu w Polsce to w 1991 roku Uniwersytet Warszawski uruchomił NASK – Naukową i Akademicką Sieć Komputerową. W tym samym roku doszło tez do pierwszego połączenia z użyciem adresu IP. Połączenie to zostało nawiązane między Instytutem Fizyki a  Centrum Komputerowym w Kopenhadze. NASK zaczyna rejestrować domeny internetowe kilka lat później. Internet trafia na uczelnie i do szkół, z czasem zyskuje dużą popularność także wśród zwykłych użytkowników. A dziś mamy początki protokołu IPv6 ponieważ pula wolnych adresów w wersji 4 powoli się kończy. Ma to nastąpić za dwa lata.  Nowy standard daje nam tak dużą liczbę adresów IP że w ciągu wielu najbliższych lat nie mamy o co się martwić. Zobaczmy także jakie były najważniejsze wydarzenia w naszym kraju związane z Internetem ale nie tylko. W 1998 roku w Internecie większość użytkowników używa wyszukiwarek takich jak Yahoo czy Altavista. Wtedy nasza ulubiona wyszukiwarka czyli Google dopiero powstawała. Jednak już za kilka lat dokona się wstrząs na całym rynku i obejmie ona funkcję lidera. W 2000 roku powstaje pierwsza wersja komunikatora GG, jest to pierwszy Polski komunikator Internetowy, po kilku latach zapewnia on swemu twórcy miliony zysku. W 2001 roku serwis Napster ma już kilkadziesiąt milionów użytkowników, jednak wyrok sądu nakazuje zamknięcie tego projektu, w tym miejscu rodzą się sieci P2P, z początku służące gównie do nielegalnej wymiany utworów.