Telewizory są coraz tańsze podobnie jak projektory. Jeśli raz obejrzysz film czy zagrasz w grę na wyświetlaczu, nigdy więcej nie będzie chciał usiąść przed TV. Zresztą jaki telewizor ma wielkość kilku metrów, natomiast dla dobrego projektora obraz takiej wielkości w doskonałej jakości jest możliwy do uzyskania. Urządzenia te ze średniej pułki potrafią wyświetlać obraz w jakości HD czyli 720p przy zachowaniu przekątnej 300 cali! Jest jeden problem, musimy mieć odpowiednio dużą ścianę. Dla porównania szerokość 2 metrów to około 80 cali. Czy możesz sobie wyobrazić granie na takim ekranie? Inną zaleta projektorów jest to że są one małe i poręczne. Efekt jest bez porównania nawet w starciu z telewizorem o przekątnej 40 cali. Jeśli do tego dodamy zestaw audio to będziemy mieli kino domowe z prawdziwego zdarzenia. Jeśli chodzi o projektory to maja one dwie najważniejsze wady a mianowicie mogą być problemy wyświetlaniem obrazu w jasnych pomieszczeniach oraz niektóre modele generują bardzo duży hałas. Wybór odpowiedniego sprzętu, dla przeciętnego zjadacza chleba nie będzie łatwy ponieważ producenci często naginają parametry tak by ich sprzęt był naj… Najważniejsze by projektor stojący na sklepowej półce był opatrzony symbolem D ready co oznacza że będzie on w stanie wyświetlić obraz o rozdzielczości 1280×720 a czasem 1280×800. Najlepszym wyborem byłby projektor pracujący z rozdzielczością 1920×1080 czyli Full HD. Warto w tym miejscu wspomnieć że obraz w tym urządzeniu może powstawać na trzy sposoby. Pierwszy to użycie LCD – obraz jest dobrej jakości ale kontrast może się wydawać niewystarczający. Przy próbie osiągnięcia większego kontrastu możliwe jest wystąpienie efektu tęczy czyli różnokolorowych plam na obrazie – dotyczy to technologii DLP. Jak dla mnie nie ma większych różnic, dlatego warto obejrzeć obraz generowany przez jedno jak i drugie urządzenie. Przy zakupie zwróćmy tez uwagę na jasność by obraz można było oglądać nawet w jasnych pomieszczeniach. Kolejną sprawą jest gwarancja, jest podawana w godzinach (najczęściej), wartości osiągają 4000 – 6000 godzin. Wszystko jeszcze zależy od tego czy używamy projektora ekonomicznie czy normalnie. Ale możemy też się spotkać z gwarancją udzielana na trzy lub cztery lata. Wszystko zależy od producenta sprzętu. Projektory pracujące w trybie Full HD są nieco większe i cięższe od tych pracujących w standardzie HD ready. Jeśli chodzi o hałas to możemy trafić zarówno na ciche urządzenia jak i na takie którego prawie nie będzie słychać.

Osoby niezbyt obeznane w temacie nie wiedzą ze do VoIP nie jest konieczny komputer. Wraz z ekspansja Internetu w naszym kraju coraz szybciej rozwija się telefonia VoIP. Pierwsze kroki tej technologii nie były zbyt proste, dzwoniąc musielibyśmy mieć włączony komputer który byłby podłączony kablem do Internetu, do tego czasem mało wygodne słuchawki oraz niezbędne oprogramowanie. Jeśli mieliśmy ochotę porozmawiać to najpierw musimy włączyć komputer, następnie poczekać na załadowanie systemu oraz na uruchomienie odpowiedniej aplikacji. Jednak dla fanów tego sposobu porozumiewania się jest inne rozwiązanie dostępne juz od kilku lat. Na rynku jest sporo aparatów bezprzewodowych które mają wbudowaną aplikację do prowadzenia rozmów tego typu. Jeśli takie rządzenie wepniemy do sieci to możemy z niego korzystać tak jak byśmy to robili ze zwykłego telefonu. Więc mając odpowiedni aparat możemy korzystać ze wszystkich funkcji jakie jeszcze kilka lat temu były zarezerwowane wyłącznie dla komputerów. Połączenia takie SA bardzo oszczędne ponieważ koszty SA niskie lub praktycznie wcale ich nie ma. Dlatego możliwość wykonywania połączeń za pomocą sieci Internet stała się bardzo popularna. W momencie rezygnacji z komputera mamy spora wygodę, a najlepiej jak z takiego aparatu moglibyśmy korzystać w całym domu. Dlatego będziemy potrzebowali słuchawkę z możliwością bezprzewodowej rozmowy. Takie rozwiązanie maja aparaty które mają wbudowanego Skype oraz karte Wi-Fi. Dzięki temu możemy się połączyć z Internetem za pomocą jakiejkolwiek sieci bezprzewodowej. Jednak jest i pewien minus, mianowicie fakt że możemy biegać ze słuchawką po domu zaowocował stosunkowo krótkim czasem pracy na baterii. Inną możliwością jaką mamy w przypadku korzystania z telefonii VoIP jest możliwość podłączenia takiego aparatu do zwykłej linni telefonicznej. Dzięki temu nie musimy trzymać w domu dwóch aparatów, jednego do telefonii stacjonarnej, innego do VoIP. Możemy zdecydować o rodzaju połączenia, czy to będzie stacjonarna sieć czy Skype nie ruszając się z miejsca. Jednak taka możliwość znajdziemy nie we wszystkich oferowanych aparatach z wbudowanym Skype. Aby użytkownik mógł sprawnie korzystać z takiego sprzętu to telefon taki musi mieć wyświetlacz aby można było wyświetlić aplikację do nawiązania połączenia. Wyświetlacz w sporym stopniu wpływa na jakość oraz wygodę1) obsługi dlatego musimy a to zwrócić uwagę przy wyborze aparatu dla siebie.

Jak wiadomo przemysł IT lubi nas zasypywać nowymi standardami i nowymi porami, oto kolejny z nich. Wiele nowych rozwiązań nie przypadło do gustu zarówno producentom sprzętu jak i użytkownikom, dlatego lwia ich większość nigdy nie ujrzała światła dziennego, lub była na rynku bardzo krótko. Podobna sprawa ma się z portami odpowiedzialnymi za przekazywanie obrazy, czyli portami video. Jeszcze co niedawno królował VGA który został zastąpiony przez DVI. Też rynek opanowuje HDMI czyli złącze cyfrowe o wysokiej jakości obrazu np. do przekazywania danych w technologii blu-ray. Pierwsze urządzenia z nowym portem dostępne są już na rynku, port ten oznaczany jest symbolem DP. Port ma sporą popularność przynajmniej tak twierdzi konsorcjum zajmujące się standaryzacją grafiki komputerowej. Nowy port ma wyprzeć z rynku przestarzałe złącza VGA i DVI. W ciągu najbliższego czasu nowy port ma się stać tak samo ważny jak HDMI. Aby korzystać z HDMI musimy posiadać licencję, natomiast w przypadku DP nie będzie to wymagane. Dlatego nowy standard powinien pozytywnie wpłynąć na cenę urządzeń dla końcowego użytkownika. Port ten ma też sporo innych usprawnień które zostały oznaczone jako standard 1.1a. Złącze to jest sporo mniejsze od poprzednika czyli DVI, dzięki temu możliwe jest zainstalowanie nawet kilku takich portów na jednej karcie graficznej. Kolejną zaleta jest to ze wtyczka portu DP posiada tak jak kabel sieciowy zatrzaski. Dzięki temu mamy stabilne połączenie. HDMI nie ma takiej możliwości i zdarza się że wtyczka się wysuwa. Proces przekazywania danych przez ten port bazuje na mikropakietach. W ten sposób osiągnięto większą odporność na różne zewnętrzne zakłócenia. Jeśli wymaga tego rozdzielczość to taki sygnał może być przekazywany poprzez cztery kanały. Prędkość przesyłu przy krótkich kablach może sięgać 2,7GB/s na kanał. Ale jeśli interfejs wykryje że połączenie nie jest optymalne to przełącza się w tryb 1,62 GB/s. Podobnie nowy przewód do gniazda DP może mieć nawet długość 15m, a jeśli chodzi  HDMI to według standardu nie powinny być dłuższe jak 5m. Port ten daje nam też możliwość przesyłu danych dodatkowym kanałem pomocniczym. Ma on transfer 1GB/s co daje możliwość przesyłania za jego pośrednictwem dźwięku i ustanowienia komunikacji z monitorem.  Kanał ten ma być w najbliższym czasie tak rozbudowany by swą prędkościom dorównywał portowi w USB 2.0. W nowym Procie znalazło się też zabezpieczenie przed kopiowaniem. Karty wyposażone w DP mają mieć możliwość odtwarzania filmów HD które posiadają zabezpieczenie treści.

Dla płyt HD standardem staje się powoli Bu-ray który bardzo prężnie wypiera DVD. Dla tej technologii przewidziane są trzy kodeki w tym najbardziej obiecujący wspomniany w temacie. Nawet bardzo popularny format DivX 7 przesiada się na ten format. H.264 to nie nowe kodowanie, działa on na tej samej zasadzie co MPEG-2. Bo przecież film to nic innego jak obrazy odtwarzane w odpowiednim tempie, zależnie od standardu może to być 24 lub 30 klatek na sekundę. Kodem MPEG-2 grupuje ten strumień najczęściej 12 klatek na sekundę. Taki strumień nazywany jest GOP-em, a jego pierwszy obraz jest kodowany i zapisywany jako JPEG. Aby tak się działo ramka jest dzielona na makrobloki które mają wymiar 16×16. Następnie jest przeprowadzana konwersja do przestrzeni kolorów YCrCb. Oko ludzkie ma tą właściwość że lepiej dostrzega drobne zmiany jasności niż kolorów. Kolejne ramki w strumieniu to tzw. Inter-Frame, kodek tworzy je za pomocą wektorów ruchu. H.264 stosuje transformację całkowitą na blokach 4×4. Ta zmiana jest dobrze widoczna przy wyświetlaniu obrazu. Jeśli chodzi o redukcję ilości danych to odbywa się ona dopiero w następnym kroku czyli podczas kwantyzacji. Częstotliwość wyświetlania jest dopasowywana do wymagań oka ludzkiego. Aby tak było to każdy blok nakłada macierz kwantyzacji. Podczas kodowania Inter-Framów chodzi o to by jak najwięcej makrobloków każdej ramki opisać za pomocą wektorów ruchu. W tej płaszczyźnie zarówno MPEG-2 jak i H.264 pracują podobnie. Z tym że ten drugi podczas pracy stosuje różne wielkości makrobloków które zawierają się od 4×4 do 16×16. Ale mogą być tez takie niestandardowe jak 16×8. W tym wszystkim chodzi o to że wektory ruchu zapewniają dokładność która sięga jednej czwartej piksela. Natomiast w formacie MPEG-2 dokładność ta sięga tylko ½ piksela. Wektor ruchu wbrew swej nazwie Ne dotyczy wcale ruchu, a wskazuje on na blok w innej ramce. Wektor taki składa się z trzech wartości, dwie z nich to współrzędne przestrzenne, a trzeci to lista numerów odniesienia ramek. Jeśli mamy do czynienia z niskimi wartościami przepływu to kodek musi sięgać do wysokich parametrów kwantyzacji. Wtedy wiele liczb zostaje wyzerowanych i wtedy zostaje po jednej na każdy kanał koloru oraz jasność. Omawiany kodek podczas swej pracy podejmuje decyzje które mają wpływ na skompresowany film. Już od samego początku wybiera wielkość bloków oraz wiele kombinacji dla konkretnych makrobloków.

Komputer doskonale radzi sobie z wyświetlaniem filmów czy odtwarzaniem muzyki. Potrafi on też wyświetlać zdjęcia i inne multimedia, zachowując  przy tym wysoką kompatybilność co pozwala na odtwarzanie wszystkich praktycznie dostępnych formatów. Mamy do wyboru albo zakupić sprzęt albo złożyć samemu. Chyba nikt  nas nie wyobraża sobie komputera w salonie który znajdował by się w zwykłej obudowie. Ukrywanie go za szafą czy też w innym miejscu by się nie rzucał w czy to też nie najlepsze rozwiązanie, parzcież musi on być cały czas dostępny. Dlatego warto wybrać taką obudowę która pozwoli na jego umieszczenie miedzy odtwarzaczami DVD i innymi sprzętami TV. Najbardziej popularne są trzy możliwości. Specjalnie do tego celu zostały stworzone obudowy o nazwie Media Center lub Home Theater. Kolejna opcja to wybór obudowy SFF, jest ona dosyć mała, kolejnym rozwiązaniem jest obudowa  netbox. Każda z tych obudów1) ma swoje zalety ale i każda AM swoje wady. Zacznijmy od HTPC są one taks konstruowane aby bardzo nie odróżniać się od sprzętów TV, wygląd jest elegancki a obudowy zazwyczaj dobrej jakości. Najbardziej popularną jest srebrna płaska obudowa która imituje element zestawu hi-fi z napędem optycznym. Ma ona także czytnik kart flash, inne złącza są ukryte pod maskownicą co nadaje ładny wygląd i nie zaśmieca obudowy. Często w takich elementach jest montowane pokrętło do regulacji głośności oraz czasem wyświetlacz LCD o małej przekątnej. W obudowie tej znajduje się miejsce na płytę główną normalnych rozmiarów, dwa dyski oraz napęd optyczny. Obudowa posiada dwa wolno obracające się wiatraki które zapewnią nam cisze i odpowiednie chłodzenie. W zestawie bardzo często znajduje się bezprzewodowy pilot. Podstawową wada tego rozwiązania jest fakt że obudowa ta jest średnio 1,5 raza większa od standardowego elementu kina domowego. Kolejną wada jest wysoka cena która waha się w granicach 500zł. Są też tańsze obudowy ale o podejrzanej jakości no i nie wykończone w tym standardzie co te droższe. Obudowy Small Form Factor przypominają bardziej miniwieże. W sprzedaży nie ma raczej samej obudowy a w środku najczęściej znajduje się już płyta główna, procesor i zasilacz. Aby komputer był gotów do działania musimy do niego dołożyć pamięci operacyjnej, dysk oraz napęd optyczny. Liderem w produkcji tego typu sprzętu jest firma Shuttle. Korzystając z oferty tej firmy będziemy mogli zarówno zbudować komputer do gier jak i do multimediów czy prac biurowych.

Obiektywy o ogniskowej w okolicy 15 mm są najbardziej lubianą grupą ogniskowych stosowanych przez fotografów. Używają ich fotoreporterzy ale i osoby cykające fotki krajobrazów oraz amatorzy fotografii. Zaprezentujemy trzy zoomy szerokokątne za ich pomocą pokryjemy pełną klatkę filmu czyli 35mm. Aparaty pełno klatkowe ze względu na malejącą cenę staja się coraz bardziej przystępne dla zwykłych użytkowników. Obiektywy te to konstrukcje z wyższej półki, możemy je poznać po literze L w oznaczeniu. Obiektywy te są doskonałej jakości. Posiadają szerokie wygodne pierścienie do ustawiania ostrości fotografowanego obiektu, dzięki nim zmieniamy też ogniskową, obracają się one z równomiernym  oporem, dość  łagodnie co sprzyja ich optymalnej regulacji. Znajdują się w nich silniczki ultradźwiękowe dzięki którym napędu autofokusu prawie nie słychać, możemy też ostrość korygować ręcznie nawet wtedy gdy przełącznik znajduje się w pozycji Auto Focus. Zoomy zaraz po podłączeniu samoistnie regulują ostrość dokładnie tak jak tego wymagamy. Do obiektywów tych da się zamontować filtry fotograficzne. Pierwszy model to sigma 12-24 mm f/4,5-5,6 EX DG Aspherical HSM. Specjaliści twierdzą że na próżno szukać odpowiednika wśród innych producentów. Jest on najszerszy ze wszystkich jakie sa przeznaczone do współpracy z lustrzankami pełno klatkowymi. Polecany jest do lustrzanek cyfrowych. Jednak posiada on dosyć kiepski maksymalny otwór przesłony f4/5. Minusem jest tez dosyć wypukła przednia soczewka która bardzo łatwo może zostać zniszczona przez przypadkowe uderzenie. Kolejny model to EF 17-40 mm f/4 L USM. Różni się on przede wszystkim wymiarami, nie ma on tak skomplikowanej budowy jak poprzednik. Składa się on z 12 soczewek które są ułożone w dziewięć grup. Żadna z soczewek nie została wyprodukowana w technologii szlifowania. Cena jego jest dość niska ale nie można mu nic zarzucić. Ostatni model to dość nowa konstrukcja która została opatrzona symbolem 16-35 17-40 mm. Obiektyw ten sięga w rogach kadru ponad 4 EV. Jego wysoka cena wynika stąd że ma wbudowane trzy soczewki asferyczne w tym jedna z nich jest szlifowana. Dwie soczewki zostały zbudowane ze szkła o niskiej dyspersji, ich produkcja jest dosyć kosztowna. Jest to największy i najcięższy zoom z prezentowanych modeli. Podobnie jak poprzednik posiada on silnik ultradźwiękowy który zapewnia szybkie i niesłyszalne ustawianie ostrości.